Αέρας Αργεντινής … στην Κακοπετριά!

Έφτασε επιτέλους το φθινόπωρο. Και μαζί του έφερε αυτή την επιθυμία για αποδράσεις στην ηρεμία του πράσινου και την ψύχρα των ορεινών περιοχών. Έτσι, βρεθήκαμε μια βροχερή μέρα στο χωριό της Κακοπετριάς.

Οι πλείστες επιλογές για εστίαση στην Κακοπετριά βρίσκονται κοντά στην κεντρική πλατεία. Είναι κι ένα εστιατόριο όμως, που δεν σου αποκαλύπτεται εύκολα. Το «Τζιελλάρι» πρέπει το ανακαλύψεις στα γραφικά στενά της παλιάς Κακοπετριάς (Παλιάς Κακοπετριάς 72 – δείτε το χάρτη εδώ ). Ο Αργεντινός ιδιοκτήτης και chef Victor Hugo Benitez, ήρθε στην Κύπρο πριν χρόνια - ως εργαζόμενος στον Ο.Η.Ε. - και αποφάσισε να μείνει στο νησί μας. Είναι παντρεμένος με Κύπρια, εξού και το εστιατόριο σερβίρει κυπριακή και αργεντίνικη κουζίνα!

Είναι στεγασμένο σε ένα παραδοσιακό πετρόκτιστο σπίτι και διακοσμημένο πολύ απλά, με ξύλινες καρέκλες και κόκκινα καρό τραπεζομάντηλα. Η μικρή στενόμακρη βεράντα του προσφέρεται για όλες τις εποχές του χρόνου, αφού το χειμώνα ο χώρος προστατεύεται με πλαστικές τέντες. Παρόλο που υπάρχουν και πιο κομψοί τρόποι για να καλύψεις μια βεράντα, εντούτοις είναι όμορφη η αίσθηση της ζεστασιάς ενώ παρακολουθείς τους περαστικούς. Αν είσαι καπνιστής, θα σου προτείνουν να ανέβεις τη στενή πέτρινη σκάλα, όπου θα βρεθείς σε ένα τρισχαριτωμένο ανοιχτό χώρο με πολύχρωμες γλαστρούλες με θέα τις στέγες της Κακοπετριάς.

Στο μενού θα βρεις μικρά πιατάκια (αργεντίνικους και κυπριακούς μεζέδες), ενώ το εστιατόριο φημίζεται για τα υπέροχα στέικς του με προέλευση από την Αργεντινή, Γαλλία και Νέα Ζηλανδία (τιμές γύρω στα €24). Για αυτούς που δεν προτιμούν το κρέας, υπάρχουν επιλογές για πέστροφα ή γαρίδες.

Μετά από σκέψη, αποφασίσαμε – με δυσκολία (!) – να αντισταθούμε στα στέικς μέχρι την επόμενη φορά και να επικεντρωθούμε στους αργεντίνικους μεζέδες. Δοκιμάσαμε λοιπόν ΌΛΑ τα μικρά πιατάκια του μενού.

Ξεχώρισα τα Empanadas (€3.30), με το στεκάμενο ζυμαρένιο φύλλο τους και την ελαφρώς πικάντικη γέμιση από βοδινό κιμά και ξετρελάθηκα με το ζουμερό και πλούσιο σε γεύση Asado (χοιρινό μπέικον στη σχάρα) που συνοδευόταν με σάλτσα chimichurri (€6.40). Όσο για το φιλέτο κοτόπουλου σχάρας (€6.40), ενώ είμαι πάντα διστακτική όταν το παραγγέλνω, το συγκεκριμένο ήταν από τα πιο ζουμερά και τρυφερά που έχω δοκιμάσει. H προβολέτα (αργεντίνικο τυρί) στη σχάρα είχε κολλώδη υφή και έντονη καπνιστή γεύση (€6). Αυτός πιστεύω είναι και ο λόγος που σερβίρεται σε μικρή ποσότητα. Οι αργεντινοί κεφτέδες (€6.50) σε σάλτσα ντομάτας έμοιαζαν πολύ με τα δικά μας σουτζουκάκια, ενώ τις κροκέτες με χαμ και τυρί τις βρήκα κάπως αδιάφορες. Το «pastel de papas» (€6.50) είναι η αργεντίνικη έκδοση της πίτας του βοσκού (shepherd’s pie), με τη διαφορά ότι πασπαλίζεται με ζάχαρη και κανέλα. Ο συνδυασμός είναι πολύ παράξενος και δεν μπορώ να πω ότι με απώθησε, αλλά από την άλλη δεν τρελάθηκα κιόλας.

Συνοδεύσαμε το φαγητό μας με κόκκινο κρασί του μαγαζιού (house wine) Χιλιανής προέλευσης. Το βρήκα αρκετά ισορροπημένο, με χαμηλή οξύτητα και μέτριο σώμα.

Η εξυπηρέτηση είναι πολύ φιλική και προσιτή.

Συνολικά, πρόκειται για ένα αξιόλογο εστιατόριο, που προσφέρει κάτι το διαφορετικό από τα υπόλοιπα της περιοχής. Φαίνεται ότι τα κρέατα σχάρας είναι το ατού του μαγαζιού. Την επόμενη φορά, σειρά θα πάρουν τα στέικς!

Φαγητό / Ποτό: 7.5/10

Εξυπηρέτηση: 7/10

Ατμόσφαιρα: 7/10

Σχέση ποιότητας – τιμής: 7/10

#restaurant #argentinian #mountains #tavern